[ ديباچه مولف ] بسم الله الرحمن الرحيم وسيله‌ساز سعادت جاودانى شكر و سپاس نعمت اساس جهان‌آفرينى است كه در كارگزارى فعل و ترك خير و شر بىشايبهء اكراه و اجبار ، زمام قدرت و عنان اختيار به دست هريك از افراد بشر داده كه به استحقاق در هر باب سزاوار ثواب و عقاب توانند بود ، و به آيينه‌دارى تميز نيك و بدكردار و گفتار فاش و نهفته ، زشتى و زيبايى شاهد هر كرده و گفته را در نظر چهره‌گشايان حسن و قبح امور صورت‌پذير جلوهء ظهور نموده ، تا به‌هيچ‌وجه نقش‌نگارى اعتذار بر لوح رقم‌پردازى اظهار نتوانند نمود ؛ رحيمى كه به دهقانى رحمت بالغه تخم آدم گياه نفوس طيّبهء سعدا را به اقتضاى طاعت ذاتى در گلزار سعادت‌افزاى طينت علييّن فشانده كه شايستگى آراستن رستن گل و نسرين حسنات دارد ؛ حكيمى كه به مصلحت دانى حكمت سابغه خاربن شيطان دستگاه ذوات خبيثهء اشقيا را به استدعاى عصيان جبلّى در شوره‌زار شقاوت زاى طينت سجّين نشانده كه به سزاوارى خس و خار سيّئات سنبل و ريحان صالحات برنياورد . و ذريعهء طراز بركات دو جهانى درود بىقياس رسول اعجاز قرينى است كه ملك طينتى كرده‌اى است از طينت عليّين نسب نورانى نژادش ، و فرشته سرشتى نمونه‌اى از سرشت قدسى حسب روحانى بنيادش ؛ نخستين موجهء بحر رسالتى كه به مقتضاى " كنت نبيّا " و آدم بين الماء و الطين " هنوز خشت سراچهء وجود حضرت ابو البشر در قالب خميرهء آب و گل انتظار تسويهء الهى داشت كه گنبد عرش‌نماى نبوّتش به معمارى تقدير خالق " كن فكان " بر سر جهان هستى و عالم كون و مكان سايه‌افكن بود ؛ اوّلين واسطهء خلقتى كه به مؤدّاى " أوّل ما خلق الله نورى " قبل از آنكه كسوت هيولانى لعبت